Bazyli Wojtowicz

f_225_150_6316128_00___images_wojtowicz_wojt-bio.jpgUrodził się 2 kwietnia 1899 w Czarnorzekach, zmarł 3 kwietnia 1985 w Poznaniu
Studia rzeźbiarskie rozpoczął w roku 1923 w Warszawie w pracowni Henryka Kuny. Naukę kontynuował w Miejskiej szkole Sztuk Zdobniczych u profesora Jana Szczepkowskiego. W roku 1925 wstąpił na Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował pod kierunkiem profesora Tadeusza Breyera.

Po ukończeniu studiów od roku 1936 prowadził w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu pracownie rzeźby dekoracyjnej. Od roku 1938 prowadził pracownię rzeźby monumentalnej. Okres okupacji spędził w Częstochowie i Warszawie. Po zakończeniu wojny wrócił do Poznania, gdzie kontynuował pracę na uczelni. W 1956 roku został profesorem nadzwyczajnym PWSP. W latach 1963-1969 był prodziekanem Wydziału Malarstwa Grafiki i Rzeźby.

Spod dłuta artysty wyszło wiele pomników, m. in. Adama Mickiewicza Poznaniu. Małe formy rzeźbiarskie, będące często szkicami rzeźb monumentalnych, cechują się dużą ekspresją wystudiowanym ruchem i dynamiczną kompozycją.

Sztuka Wojtowicza nie podlegała obserwacji natury w rozumieniu obserwacji przyrody ale na obserwacji fizycznie istniejących przedmiotów, na respektowaniu trójwymiarowej przestrzeni i odpowiednim kształtowaniu bryły. Wychodząc od realizmu rozszerza sferę zmysłowego doświadczenia na rzecz wyobraźni. Syntezy formy w jego rzeźbach mają swoje źródło w archaicznej rzeźbie greckiej. Tworząc bryłę podkreśla jednocześnie jej powierzchnię, traktując ją niemal malarsko z impresyjnym rozwibrowaniem.

Prezentacja rzeźb, ich dostępność oraz ceny mają charakter orientacyjny i nie są ofertą handlową w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Aktualną dostępność rzeźb, terminy dostawy i cenę prosimy uzgadniać telefonicznie lub przy pomocy poczty elektronicznej.